Banaue Sagada

Op elke toer zit er wel een dag tussen dat alles tegen zit. Of zoals de altijd optimistische Filippino’s zeggen: het minder meezit. Zo’n dag had de ICS familie zaterdag. Na een halve dag hobbelen over wegen, die veelal niet meer waren dan een lemen karrenspoor, splitste de groep zich in drieën. Een deel ging glibberen in de Sumaguing Caves, een ander deel deed de steile afdaling naar Bontoc en de derde groep bleef boven achter. Door een communicatiestoornis – veel telefoons konden niet worden opgeladen door een stroomstoring – zagen de groepen elkaar pas om vijf uur weer. Na een kop thee werd de tocht vervolgd naar het Mount Data Hotel, hoog in de bergen. Dat lag niet zoals velen dachten vlak om de hoek, maar …op twee uur rijden. In het donker en langs diepe afgronden. De stemming bleef er in tot vlakbij het hotel een band van de bus op de rotsige punten van de weg knapte en vernieuwd moest worden. Een fluitje van een cent voor de meegereisde bijrijders: binnen een paar minuten hadden zij de klus geklaard en om half negen kwam het gezelschap bij het hotel aan. De koks stonden al te wachten en zo kon gelijk voor het diner worden aangeschoven. Met een enorme brandende open haard en een drankje kon de avond niet meer stuk.
Douchen was er niet bij in het hotel waar president Aquino jaarlijks in december met haar familie verblijft. Een half uur moest de warme kraan doorlopen voor het vuurtje zou branden dat de douche van warm water voorziet. Maar alles wat er uitkwam was een miezerig straaltje.
Zondagmorgen werd koers gezet naar het Zwitserland van de Filippijnen. Hoge bergen en Zwitsers aandoende huizen. Echter zonder de mooie geraniums, maar met overal witte aronskelken en enorme kerststerren.
Na prachtige vergezichten kwam de groep in de stad Baguio, een stad van een miljoen inwoners. Net in het hotel werden we ingehaald door een enorme optocht ter gelegenheid van Christus Koning. Militairen, politiemensen, muziekkorpsen, alles liep mee begeleid door geestelijken. Gevolg was een enorme drukte in de stad.

5 Comments:
Voor Jan en Margaret. Hallo. Jullie vermaken je best zie ik. Jullie maken wel lange dagen he. Als er maar een hoop valt te beleven dan gaat de dag ook wel snel. Geniet er maar lekker van. De groetjes van Joop en Angela.
He,
Zo te lezen maken jullie genoeg mee. Wij hier in Nederland ook, zelf koken, wassen etc.!!!! Veel plezier de komende dagen bij o.a. de Pacho(?) familie.
Hou vol ma. Het is fantastisch!
hallo Ellie en Jos,
Wij volgen jullie belevenissen op de voet via de weblog en zien dat het echt de moeite loont om deze reis te maken in het land waar Jos reeds gebouwd heeft en geïnvesteerd in de noden van de bevolking. Veel succes met de verderzetting van de reis en tot hoors.
Hendrik en Annemie
Hey (o)pa Harry,
Hier een berichtje uit Hardenberg. Lief smsje gekregen vandaag voor Sterre. Sterre vond het fantastisch en volgens haar zit je nog steeds in het vliegtuig. Geweldige verhalen en bezienswaardigheden! Kan me voorstellen dat je je goed vermaakt, maar 's avonds het bed ook wel weet te vnden. Want klinkt vermoeiend. Zondag alweer thuis. Ik haal je op met ma. Tot dan en voor nu.....geniet er nog lekker van de laatste dagen.
Kus en knuffel
Han, Ramona en Sterre.
P.s. Sterre mist je ook en wil met opa spelen
Een reactie plaatsen
<< Home